Όλα τα "Άρθρα του μήνα"
Επιστροφή στην κεντρική σελίδα


ΖΩΟΓΟΝΙΚΟΝ ΤΡΙΓΩΝΟΝ

δ. οι αριθμοί 3, 4 και 5 του Πυθαγορείου Θεωρήματος


«Ούτως ουν δη κατά λόγον τον εικότα δει λέγειν, τόνδε τον κόσμον ζώον έμψυχον έννουν τε τη αληθεία δια την του θεού γενέσθαι πρόνοιαν».

(Έτσι λοιπόν πρέπει να παραδεχώμεθα σύμφωνα με την λογικήν, ότι αυτός ο κόσμος ο ζωντανός, ο έμψυχος, ο νουνεχής, εδημιουργήθη πραγματικώς ένεκα της θείας προνοίας).

(Πλάτωνος «Τίμαιος» 30Β).


Η Πυθαγόρειος αριθμοσοφία παρέχει την δυνατότητα εις τους αριθμούς 3, 4 και 5, του μήκους των τριών πλευρών του ορθογωνίου τριγώνου, να δώσουν διά της εσωτερικής των ποιότητος την αντίστοιχον θεωρητικήν και πρακτικήν ερμηνείαν εις εκάστην πλευράν του τριγώνου.


Η κάθετος πλευρά, που έχει μήκος 3, είναι η πλευρά της Προνοίας, του συνολικού Θείου Νόμου. Το μήκος της, συνεπώς, είναι σταθερόν• δεν αυξομειούται. Το ίδιο συμβαίνει και εις την ορθήν γωνίαν, την οποία σχηματίζει με την οριζόντιον. Είναι η «δυνάμει» γνώσις δια τον θνητόν του Θείου Νόμου της Προνοίας. Όμως η γωνία της κορυφής του τριγώνου, η σχηματιζομένη μετά της υποτεινούσης, αυξομειούται με επιπτώσεις εις τας επομένας εκδηλουμένας ενεργείας.

Η οριζόντιος πλευρά, βάσις του τριγώνου, που έχει μήκος 4, εκπροσωπεί την θέλησιν/βούλησιν του ανθρωπίνου όντος, διότι ο αριθμός 4 αναφέρεται εις την γήϊνον ένσαρκον κατάστασιν και λειτουργεί αναλόγως κατά προαίρεσιν και κατ’ επιλογήν του ανθρώπου. Η ανθρώπινος θέλησις/βούλησις ημπορεί να ενδυναμώνεται ή να εξασθενή συμφώνως προς την αλχημείαν των τεσσάρων στοιχείων (γη/ένστικτα, ύδωρ/συναισθήματα, αήρ/σκέψεις, πυρ/ορμή), που συνδομούν την ψυχήν. Το μήκος συνεπώς της πλευράς 4 ημπορεί να μειούται ή να αυξάνεται. Η διάκρισις μεταξύ θελήσεως και βουλήσεως έγινε ήδη σαφής (σελ. 325). Η γωνία της καθέτου πλευράς, που άπτεται της πλευράς της Προνοίας, παραμένει σταθερά, ως προανεφέρθη.

Η υποτείνουσα, που έχει μήκος 5, αναφέρεται εις τον Νόμον της Ειμαρμένης/Μοίρας (μετοχή παρακειμένου του ρήματος μείρομαι = μοιράζω) ή του Αντιπεπονθότος (μετοχή παρακειμένου του ρήματος πάσχω). Ο αριθμός 5 είναι η πεμπτουσία (η πέμπτη ουσία) των αριθμών, εκφράζων την δικαιοσύνην κατά τους Πυθαγορείους.

Εις την ανελικτικήν κλίμακα των αξιών ο αριθμός 5 είναι η βάσις του χρυσού αριθμού φ = ρίζα του 5 + 1:2 = 1,618..., η οποία οδηγεί εις την σπειροειδή ανέλιξιν του ιδίου μας του Πλανητικού Συστήματος συμφώνως προς το εμπνευσμένον έργον του Ιππ. Δάκογλου «Ο μυστικός Κώδικας του Πυθαγόρα».

Η υποτείνουσα του ορθογωνίου τριγώνου είναι εκείνη που θα αποδώση εις τον άνθρωπον το μερίδιον, που του αναλογεί συμφώνως προς τα πεπραγμένα του, αποτέλεσμα των αιτίων (σύνθεσιν των 4 στοιχείων) που εξεπορεύθησαν από τον ίδιον. Συνεπώς η πλευρά 5 έχει κάθε δυνατότητα αυξομειώσεως τόσον ως προς το μήκος, όσον και ως προς τον αριθμόν των μοιρών αμφοτέρων των γωνιών της. Απόλυτος ρευστότης χαρακτηρίζει την υποτείνουσαν/Ειμαρμένην.

Η αριθμοσοφική διάστασις των αριθμών 3, 4 και 5 του «Ζωογονικού Τριγώνου» είναι η εξής:

Ο αριθμός 3 ανήκει εις την Πρόνοιαν. Λόγω της θειότητός του (Πλάτωνος «Τίμαιος» 30Β), ο αριθμός τρία εκπροσωπεί τον συνολικόν Θείον Νόμον. Νοητόν και εκδεδηλωμένον σύμπαν (3²=9) συγκροτούνται από την Άτροπον/Πρόνοια/Μέλλον, το οποίον εμφανίζεται άτροπον, αμετάτρεπτον, διότι δεν αλλάζει υφήν και είναι το ίδιον δι’ όλα τα όντα της φύσεως.

Πρόνοια, Άτροπος, και Μέλλον είναι η αεί υπάρχουσα κατάστασις της εν συνόλω φύσεως του αοράτου και του ορατού μορφοποιημένου σύμπαντος.

Πρόνοια είναι ο Νόμος, ο οποίος προνοεί (προβλέπει το μέλλον) ως αΐδιος, σταθερός και δίκαιος. Η Μοίρα Άτροπος ίσταται αδέκαστος, ορθή, του αυτού πάντοτε μήκους, κάθετος επί της οριζοντίου και δεν κλίνει προς καμμίαν κατεύθυνσιν. Είναι ο ουράνιος ζυγός της Δικαιοσύνης, ο οποίος, προεκτεινόμενος μέχρι τον Μεσημβρινόν, φέρει εις επαφήν τον ουρανόν μετά της γης, το θείον μετά του θνητού, το αόρατον μετά του ορατού. Ο αριθμός τρία είναι η ιερά μεσότης μεταξύ της αρχής της εκδηλώσεως (αριθμός δύο) και του τέλους των εκδεδηλωμένων πραγμάτων (αριθμός 4).


Ο αριθμός 4 ανήκει εις τα τέσσαρα στοιχεία της φύσεως, που εκπροσωπούν το ανθρώπινο ον και την φύσιν εν τω συνόλω της. Είναι τα 4 ριζώματα του όρκου των Πυθαγορείων, του πυρός, του αέρος, του ύδατος και της γης, του Ηρακλείτου (απ. 12, 30, 31, 36, 76, 90), του Εμπεδοκλέους (απ. 17/17, 38/3, 62/6, 84, 100, 149), τα οποία συγκροτούν το ψυχονοητικόν και το σωματικόν μέρος του όντος. Τα 4 στοιχεία, από αισθητά μετουσιούμενα εις νοητά και εκπροσωπούντα την εσωτερικήν του όντος δομήν, εκφράζουν συνοπτικώς τα εξής:

α. πυρ, την ορμήν, την μαχητικότητα, την λάμψιν, τον ενθουσιασμόν, την «εν Θεω Ουσίαν του»,
β. αήρ, την αεί κινουμένην νοητικήν σύστασιν των ιδεών και των λογικών ή παραλόγων σκέψεων,
γ. ύδωρ, το συναισθηματικόν υπόβαθρον και την υποκειμενικήν αντίληψιν των καταστάσεων,
δ. γη, τα ένστικτα και τας σωματικάς ανάγκας και απαιτήσεις της καθημερινότητος.


Τα 4 στοιχεία είναι διαβαθμίσεις
πυκνότητος, βάρους και ταχύτηχος δονήσεων
εις το αόρατον πεδίον,
πέραν της σχέσεώς των με τα υλικά,
γνωστά στοιχεία του φυσικού, ορατού κόσμου.

Η αρμονική μίξις των στοιχείων είναι το μέγα ζητούμενον όλων των εποχών και η τάσις προς ανεύρεσιν της σταθεράς των ισορροπίας. Είναι η έπίτευξις αρετής της ψυχής, η αναλλοίωτος, λαμπρά, αιωνία της φύσις.

Ανυψούμενο το 4 εις το τετράγωνο 4²=16 ισχυροποιεί εις το μέγιστον τα 4 στοιχεία. Αποδίδει εις αυτά την δυνατότητα δράσεως διά του συναισθήματος/θελήσεως ή της λογικής/βουλήσεως εις το φυσικό πεδίον κατά την ένσαρκον κατάστασιν εις τον χωρόχρονον (4 του σταυρού της ύλης). Θέλησις ή βούλησις, Κλωθώ και παρόν αποτελούν την βάσιν του τριγώνου. Το παρόν κλώθεται από τον ίδιο τον άνθρωπον, εφ’ όσον αντιληφθή την δυνατότητα αυτήν. Εις τον άνθρωπον επαφίεται η επιλογή μεταξύ θελήσεως ή βουλήσεως, η οποία τον οδηγεί εις την παράλογον ή λογικήν συμπεριφοράν.

Προαίρεσις και επιλογή δια:

α. της θελήσεως/δεσμεύσεως ή

β. της βουλήσεως/ελευθερίας
υπάρχει εις την πλευράν τέσσερα

Η πλευρά 4 είναι η κλεις του «Ζωογονικού Τριγώνου». Εδώ δια της αρμονικής συλλειτουργίας ή μη των 4 στοιχείων προδιαγράφεται το μέλλον της ψυχής:

α. Εφ’ όσον εκδηλωθή ως θέλησις:

«αλλ’ επί πλεονεξίαν και ιδιοπραγίαν η θνητή φύσις αυτόν ορμήσει αεί, φεύγουσα μεν αλόγως την λύπην, διώκουσα δε την ηδονήν, του δε δικαιοτέρου τε και αμείνονος επίπροσθεν άμφω τούτω προστήσεται, και σκότος απεργαζομένη εν αυτή πάντων κακών εμπλήσσει προς το τέλος αυτήν τε και την πόλιν όλην».

(Η ανθρώπινη φύση του θα τον σπρώχνει συνεχώς στην πλεονεξία. Η αλόγιστη αποφυγή κόπων και η συνεχής επιδίωξη απολαύσεων θα επικρατήσουν στην σκέψη του και θα τον κάνουν να τα προτιμά από ο,τιδήποτε άλλο δίκαιο και σωστό. Το σκοτάδι που θα έχει δημιουργήσει γύρω του θα τον οδηγήσει τελικά τόσο τον ίδιο όσο και ολόκληρη την πόλη σε κάθε λογής συμφορές).

(Πλάτωνος «Νόμοι» 875c, έκδ. ΚΑΚΤΟΣ).


Ο Πλάτων θέτει την επιλογήν εις την προαίρεσιν του ανθρώπου, ο όποιος δια της θελήσεως του είναι υπεύθυνος όχι μόνον του πεπρωμένου του, αλλά και του πεπρωμένου ολοκλήρου της πόλεώς του.

β. εφ’ όσον εις την πλευράν 4 ο θνητός επιλέξη την βούλησιν:

«επεί ταύτα εί ποτέ τις ανθρώπων φύσει ικανός θεία μοίρα γεννηθείς παραλαβείν δυνατός είη, νόμων ουδέν αν δέοιτο των αρξόντων εαυτού• επιστήμης γαρ ούτε νόμος ούτε τάξις ουδεμία κρείττων, ουδέ θέμις εστίν νουν ουδενός ικανός υπήκοον ουδέ δούλον αλλά πάντων άρχοντα είναι, εάνπερ αληθινός ελεύθερός τε όντως η κατά φύσιν. νυν δε ου γαρ εστιν ουδαμού ουδαμώς, αλλ’ ή κατά βραχύ».

(Αν όμως γεννηθεί, με θεία εύνοια, κάποιος άνθρωπος από τη φύση του ικανός να εφαρμόσει αυτές τις αρχές, δεν θα έχει ανάγκη από νόμους για να τον κατευθύνουν. Οι γνώσεις είναι ανώτερες από οποιοδήποτε νόμο ή διάταξη. Η λογική, αν είναι σωστή και ελεύθερη, πρέπει να τα εξουσιάζει όλα και να μη βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο κανενός, ως υπηρέτης ή δούλος. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει πουθενά, παρά μόνον εδώ και εκεί σε πολύ μικρές αναλογίες).

(Πλάτωνος «Νόμοι» 875d, έκδ. ΚΑΚΤΟΣ).


Η ελευθέρα βούλησις συνεπάγεται την ορθήν και ελευθέραν χρήσιν της λογικής, δυσκολοτάτη ψυχονοητική κατάστασις, που διαθέτει μόνον ο κατέχων αυτήν εκ θείας μοίρας!!! Οι πάντες όμως κατέχουν «δυνάμει» την λογικήν της ορθής γωνίας και ως εκ τούτου το Ζωογονικόν Τρίγωνον επελέγη, δια να γίνη ο εκπρόσωπος όλων των ψυχών. Οι επιθυμούντες να απαλλαγούν από τον ατέρμονα κύκλον των επανενσαρκώσεων ας κατευθύνουν τα βήματα των προς την πλευράν της Προνοίας, προς την πλευράν 3. Εκεί ακριβώς ευρίσκεται αφανής και σιωπηλή η Θεία Εύνοια ή η «Θεία Μοίρα» του Πλάτωνος ή η Θεία Πρόνοια του Ζωογονικού Τριγώνου.

Ο αριθμός 5 συμπεριλαμβάνει και συναρμόζει τα πεπραγμένα του παρελθόντος του ανθρώπου. Είναι η Ειμαρμένη. Το παρελθόν είναι το σύνολον των πράξεών του, που επραγματοποιήθησαν δια της αντιληπτικότητος των 5 αισθήσεών του και τον ακολουθεί.

Ο αριθμός 5, ανυψούμενος εις το τετράγωνο 5²=25, μετατρέπει εις τον εγκεφαλικόν φλοιόν τας αισθήσεις εις αισθήματα και δια των ειδικών συνάψεων εις συναισθήματα, σκέψεις, ιδέας. Ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος ο οποίος, ερμηνεύων τα μεταφερόμενα εις τον εγκέφαλον εξωτερικά ερεθίσματα των 5 αισθήσεών του, θα τα μετατρέψη εις πράξεις. Το αποτέλεσμα των πράξεων του παρελθόντος, που διαμορφώνεται κατά την πορείαν του εις τον χρόνον, είναι η Ειμαρμένη.

Ο αριθμός 5, η υποτείνουσα του τριγώνου, η Ειμαρμένη, είναι ο κατ’ εξοχήν αριθμός που εκπροσωπεί συμβολικώς τον άνθρωπον ως προς την Πυθαγόρειον διδασκαλίαν. Διότι ο πεντάκτινος αστήρ ή το πεντάγωνον τοποθετεί την κεφαλήν του ανθρώπου εις το άνω τρίγωνο και τα 4 μέλη του εις τα 4 σχηματιζόμενα άλλα τρίγωνα, δίδων εις τον πεντάκτινο ή πεντάλφα τα γράμματα της Υγιείας. Ήτο χαρακτηριστικόν σύμβολον αναγνωρίσεως των Πυθαγορείων μεταξύ των, το έθεταν εις τας επιστολάς των, αλλά και το έφεραν εις τα ενδύματά των.




«Γυίον (το) π. Όμ. πάντοτε κατά πληθ. τα μέλη χείρες, πόδες».

(Δ. Δημητράκου «Μέγα Λεξ. όλης της Ελλ. Γλώσσης»).




Τα ευ γυία, τα μέλη του ανθρωπίνου σώματος πρέπει να είναι ευ, εις κατάστασιν αρίστης λειτουργίας, να είναι δηλαδή υγιή. Το Πυθαγόρειον σύμβολον δια της Πεντάλφα περιλαμβάνει όχι μόνον τα τέσσερα μέλη, χείρας και πόδας, αλλά και την κεφαλήν εις την κορυφήν με ύψιστον καθήκον την λειτουργίαν της λογικής άνευ της οποίας το σώμα δεν θα είναι υγιές.




Όλα τα "Άρθρα του μήνα"
Επιστροφή στην κεντρική σελίδα